Michał Sikorski

Kiedy ktoś, kto jest mi bliski, ma trudniejszy czas, staram się słuchać i być obok. Bo sam, kiedy mam trudniejszy czas, właśnie tego najbardziej potrzebuję – empatii i czyjejś obecności.

Kiedy ktoś, kto jest mi bliski, ma trudniejszy czas, staram się przede wszystkim dać mu znać, że jestem. Możemy porozmawiać. Możemy też nie rozmawiać. Nie muszę znać wszystkich szczegółów ani do końca rozumieć tego, co się dzieje. Chcę tylko, żeby ta osoba wiedziała, że nie jest z tym sama.

Mam taki zwyczaj, że co jakiś czas odzywam się do znajomych i przyjaciół, z którymi nie mam codziennego kontaktu. Pytam: Co u Ciebie? Jak się masz? Wszystko w porządku? I przeważnie, jeżeli jest trudniej, to trafiamy na ten temat. Wtedy staram się słuchać i być obok. Sam, kiedy mam trudniejszy czas, właśnie tego najbardziej potrzebuję — empatii i czyjejś obecności.

Mam ogromne szczęście do ludzi. Jedną z takich osób jest moja żona, która jest też moją najlepszą przyjaciółką. Jestem jej wdzięczny za to, że przy niej niczego nie muszę udowadniać. Nie zawsze zgadza się z moimi wyborami, bywa wobec nich krytyczna, ale wiem, że mogę zapytać ją o radę i zawsze będzie dla mnie wsparciem. I wydaje mi się, że właśnie to jest najwspanialsze — kochać kogoś tak, że nawet jeśli nie do końca rozumie się jego wybory, nadal jest się przy nim i go wspiera.

Wydaje mi się, że takie historie, gdy ktoś pomógł nam w sytuacji, która może nie była końcem świata, pamięta się najlepiej.

Ambasadorzy kampanii DZIĘKI, ŻE JESTEŚ

Dziś na planie kampanii DZIĘKI, ŻE JESTEŚ spotkałem Gamou, którego nie widziałem chyba od sześciu lat. I oczywiście bardzo cieszyła mi się micha na jego widok. Przypomniała mi się historia z czasów, kiedy występowaliśmy razem w spektaklu w Poznaniu.

Grałem w „Hamlecie” postać inspirowaną Stephenem Hawkingiem, która poruszała się na elektrycznym wózku. W pewnym momencie wózek przestał działać. Byliśmy w trakcie spektaklu, więc nie mogłem powiedzieć, że potrzebuję pomocy. Gamou zauważył, co się dzieje. Odblokował wózek, a później, kiedy nie miał swoich scen, po prostu mnie woził. Był czujny na to, czego w tamtym momencie potrzebowałem, choć nie byłem w stanie powiedzieć tego słowami.

Dziś spotykam go po tylu latach. W międzyczasie wydarzyło się w jego życiu bardzo dużo. Odnósł sukces, wygrał „Taniec z gwiazdami”. A pierwsze, o czym pomyślałem, kiedy go zobaczyłem, to właśnie tamten moment. To, że kiedyś mi pomógł, chociaż wcale nie musiał.

I chyba właśnie takie rzeczy pamiętamy najmocniej. Ludzie mogą zostać królami świata, osiągnąć bardzo dużo, a ty po latach pamiętasz przede wszystkim chwilę, kiedy ten ktoś wyciągnął do ciebie rękę. Czasem zanim w ogóle zdążyłeś o tę pomoc poprosić.

Chciałbym być dla innych kimś, na kogo można liczyć. Kimś, kto daje znać: jak coś, to jestem.

Bo pomaganie nie zawsze oznacza znalezienie rozwiązania. Nie zawsze trzeba mieć dobrą radę. Nie zawsze trzeba wiedzieć, co powiedzieć. Czasem wystarczy zauważyć. Zapytać. Zadzwonić. Posłuchać. Albo po prostu być obok.

Jak coś, to jestem. Dzięki, że jesteś.

*Michał Sikorski - aktor filmowy i teatralny, znany m.in. z roli księdza Jakuba w serialu „1670” oraz występu w filmie „Sonata”.

Michał już zadzwonił. Twoja kolej.

Pozostałe historie