Damian Stefańczyk

“Masz to coś, co ludzie polubią” — powiedziała mi mama. To było proste zdanie, ale dało mi odwagę, żeby uwierzyć w siebie i zacząć działać.

Kilka lat temu odbyłem z moją mamą rozmowę, która naprawdę zmieniła moje życie. Byłem wtedy dosyć pogubiony. Pracowałem w Komisji Europejskiej w Brukseli, ale czułem, że chciałbym robić coś swojego. Nie wiedziałem jeszcze dokładnie, co ani czy w ogóle mam odwagę, żeby spróbować. I wtedy mama powiedziała mi: „Masz to coś, co ludzie polubią”.

To było proste zdanie, ale sprawiło, że wzrosła moja pewność siebie. Uwierzyłem, że mam coś do przekazania innym i że poprzez swoją twórczość mogę robić coś, co ma znaczenie.

To właśnie mama namówiła mnie do tworzenia treści w internecie. Jedna rozmowa nie sprawiła, że nagle wszystko wiedziałem, ale była motorem napędowym zmiany. Gdyby nie ona, być może nadal byłbym w miejscu, w którym wtedy byłem, wykonując pracę, której nie do końca lubiłem. I chyba nie byłbym dziś z siebie tak dumny.

Dzisiaj sam dużo rozmawiam z ludźmi. Szczególnie ważne są dla mnie spotkania z seniorami. Każde z nich jest lekcją uważności i przypomnieniem, że warto naprawdę słuchać drugiego człowieka.

Dla mnie, jako dziennikarza, to szczególnie ważna lekcja. Żeby nie zamykać się na własne wyobrażenia, ale dawać przestrzeń historiom, które inaczej być może nigdy nie ujrzałyby światła dziennego. Seniorzy są skarbnicą wiedzy i doświadczeń. Pytanie tylko, czy będziemy chcieli do tej skarbnicy sięgnąć.

W rozmowie ważne jest dla mnie spojrzenie drugiemu człowiekowi prosto w oczy i danie mu przestrzeni. Żyjemy w czasach, w których sami bardzo chcemy być słuchani. A czasem warto po prostu posłuchać drugiej osoby. Nie wybiórczo, ale tak, żeby cała historia mogła wybrzmieć. I wtedy dzieje się magia.

W spotkaniach z seniorami uważność wymaga zatrzymania się. Bycia tu i teraz. Odłożenia na chwilę własnych spraw, żeby naprawdę usłyszeć osobę, która siedzi naprzeciwko. Lubię myśleć, że pomiędzy dwiema osobami tworzy się wtedy jakaś nowa przestrzeń. Otwieramy się na siebie i nagle okazuje się, że nasze historie mają ze sobą więcej wspólnego niż przypuszczaliśmy.

Determinacja jest w moim zawodzie niezwykle ważna. Mam w sobie przeświadczenie, że marzenie pozostanie tylko marzeniem, jeśli nie spróbujemy go zrealizować. Dlatego kiedy pojawia się w mojej głowie jakiś pomysł, od razu szukam sposobu, żeby go urzeczywistnić. Czasami droga jest prosta, czasami bardzo kręta.

Damian Stefańczyk, Mateusz Glen i Adam Mirek w kampanii DZIĘKI, ŻE JESTEŚ

Gdybym miał coś powiedzieć młodym osobom, powiedziałbym: słuchajcie swojej intuicji i bądźcie uważni na to, co naprawdę czujecie.

Nie trzeba słuchać wszystkich dookoła, bo nie każda opinia będzie dla nas dobra.

Warto znaleźć swoich ludzi. Takich, którzy naprawdę dobrze nam życzą, wspierają nas i potrafią cieszyć się naszymi sukcesami. Ja miałem szczęście znaleźć takie osoby.

A kiedy się nie udaje? Wtedy trzeba próbować dalej. Czasem poszukać siły w sobie, a czasem poprosić o pomoc z zewnątrz.

Moja mama jest moją przyjaciółką. Była i nadal jest moim motorem napędowym. Jest osobą, która zawsze mnie wysłucha i nie oceni. Mam ogromne szczęście, że mam taką osobę. I życzę każdemu, żeby znalazł kogoś takiego, jeśli jeszcze go nie ma.

Mocno wierzę, że nie definiuje nas wyłącznie rodzina, w której się urodziliśmy. Możemy budować własną rodzinę z ludzi, których spotykamy po drodze — z przyjaciół, bliskich, a czasem nawet z sąsiada, który staje się kimś naprawdę ważnym. Możemy znaleźć swoich ludzi. A kiedy już ich znajdziemy, warto czasem po prostu zadzwonić i powiedzieć: „Dzięki, że jesteś”.

*Damian Stefańczyk - dziennikarz, reżyser, producent, twórca internetowy i podcaster.